/ WARSZTATY 13.06.2015

Zakonczenie cyklu warsztatów dla mieszkańców Krakowa, to dopiero początek prac nad Superścieżką. Cztery spotkania, szesnaście godzin pracy, dziesiątki pomysłów i planów – wszystko po to, by przestrzeń między rondami: Mogilskim i Grzegórzeckim stała się bardziej przyjazna.

Ostatnie prace przebiegały w przyspieszonym tempie, zaś we wszystkich grupach widać było rozgorączkowanie i chęć pochwalenia się swoimi osiągnięciami. Czwarte spotkanie warsztatowe poświęcono już tylko na dopinanie szczegółów, wybór odpowiednich materiałów i podział ról w trakcie prezentacji. Blisko sześćdziesięciu uczestników (większość była z nami od samego początku!) uwijało się jak w ukropie, by to ich pomysły zostały uznane za godne realizacji przy alei Powstania Warszawskiego.

— Naliczyliśmy około 70 różnych pomysłów na zagospodarowanie Superścieżki. Niektóre powtarzały się w każdej z grup, np. potrzeba odseparowania się od jezdni i zabezpieczenia przed hałasem, inne były wyjątkowe — opowiada Dawid Hajok z Fundacji Aktywnych Obywateli im. Józefa Dietla, współorganizator warsztatów.

Większość koncepcji podchodziła do tematu Superścieżki kompleksowo – nadając jej jednolitą strukturę, wpisując we wspólny mianownik różnych form przestrzennych i działań artystycznych. Pojawiły się odwołania do słowa i literatury, popularny był też motyw wody, która ożywiałaby zabetonowaną przestrzeń biur i instytucji. Jak bumerang wracał motyw kładki pieszo-rowerowej, która – choć nie wchodziła w obszar zagospodarowania – stała się wspólnym motywem w niemal wszystkich grupach warsztatowych.

Nie zabrakło wystąpień oficjeli i zaproszonych gości. Z uznaniem o projekcie Superścieżki wypowiadała się Ewa Olszowska-Dej , Dyrektor Wydziału Kształtowania Środowiska UMK, wskazując, że planowanie partycypacyjne jest przyszłością projektowania na obszarach trudnych, do jakich niewątpliwie należał teren po wschodniej stronie alei Powstania Warszawskiego. Dzięki dobrodziejstwom technologii swoje podziękowania dla wszystkich uczestników i tutorów warsztatów mogła złożyć także Elżbieta Koterba, Zastępca Prezydenta ds. Rozwoju Miasta Krakowa, która deklarowała administracyjne i merytoryczne wsparcie ze strony władz miasta w kolejnych etapach działań. O osobistym zaangażowaniu w projekt i odpowiedzialności nie tylko przed jego współautorami, ale także – a może przede wszystkim – przed swoim synem, Stasiem, opowiadał radny Grzegorz Stawowy, Przewodniczący Komisji Planowania Przestrzennego i Ochrony Środowiska.

Bardzo ciekawym impulsem do dalszych prac był wykład Marty Dobrzańskiej z berlińskiego biura projektowego ST raum a., która porównywała projekt Superścieżki do podobnych realizacji w Wiesbaden i Wolfsburgu. Zakończenie tych projektów było impulsem do rozwoju głównych arterii komunikacyjnych tych miast – pozostaje mieć nadzieję, że podobnie będzie w przypadku Krakowa.

Każdy koniec jest początkiem czegoś nowego – po fazie gromadzenia pomysłów oraz konsultacji z mieszkańcami, Superścieżka wkracza na kolejny etap. Przebieg prac projektowych oraz ich efekty będzie można oglądać od połowy lipca do końca sierpnia na wystawie plenerowej na Rondzie Mogilskim. Po jej zamknięciu odbędzie się otwarta debata z mieszkańcami Grzegórzek i użytkownikami tego terenu, na którym zostaną wyłonione najlepsze projekty. Rozpoczącie prac realizacyjnych planowane jest z początkiem 2017 roku.